Denboraren kudeaketa. Denbora bizi, hau kudeatzen ikasteko.
Joan den astean esperientzia oso aberasgarria partekatu genuen denboraren kudeaketa tailerrean, teoria eta praktika uztartzen ditugun espazio bat, gure denborarekin nola erlazionatzen garen eta harreman hori nola hobetu dezakegun gertutik begiratzeko.
Zer egin dugu?
Tailerra metodologia aktibo eta bizipenezkoarekin garatu zen. Gogoeta indibidualeko uneak eta talde-dinamikak tartekatzen ditugu, eta horri esker, gure denboraren pertzepzioarekin, erresistentziekin eta planifikatzeko moduekin zuzenean esperimentatu ahal izan dugu.
Jolas eta ariketa praktikoen bidez, hau esploratzen dugu:
– Denboraren pertzepzio indibiduala: nola sentitzen eta bizitzen duen pertsona bakoitzak.
– Plangintza-trebetasunak, hala nola helburuak markatzea eta zeregin konplexuak deskonposatzea.
– Jarraibide argiak izatearen garrantzia lehenesteko eta ulertzeko tresnak (“artaburuen jolasa” bezalako dinamikekin).
– Balazta edo erresistentzia gisa joka dezaketen eredu mentalak, eta inertzia hori nola hautsi martxan jartzeko.
– Presentziaren, erabateko arretaren eta nahita atseden hartzearen garrantzia, denboraren kudeaketa eraginkorraren zati gisa.
– Neuroplastikotasuna entrenatzeko joko erraz eta dibertigarria, kontzentrazioa mugimenduaren bidez sustatuz.
– Adimen kolektiboaren balioa, mutualitatetik laguntza eskatzen, elkarlanean aritzen eta elkarrekin sortzen ikasiz.
– Eta, agian, garrantzitsuena da ulertzea denbora kudeatzea trebezia dela, eta nork bere forma aurkitu behar duela. Ez dago pertsona guztientzat balio duen errezeta bakarra.
Taldean bizitakoa
Taldea txikia izan zen eta hasieran izotza apurtzea kostatu zen, antolakuntzako “trikimailu” pertsonalak partekatzea dirudiena baino intimoagoa izan daitekeelako. Baina pixkanaka, sortu zen konfiantzari eta planteatutako dinamikei esker, ahotsak sortzen hasi ziren eta bertaratutako guztiei entzun genien.
Une bereziki indartsu bat izan zen lankide batek hurrengo egunean entregatu behar zuen premiazko zeregin bat partekatu zuenean, kezka handia sortzen ziona. Talde osoak estrategia eta plangintza bat elkarrekin sortzen lagundu zion, tailerrean ikasitakoa aplikatuz. Argi eta garbi, jardunean jarritako adimen kolektiboaren erakusgarri bizia izan zen.
Bideratzaile gisa…
Uste dut lan egindakoaren aplikagarritasuna izan zela baliotsuena parte hartu zutenentzat. Beren metodoak baliozkotzea, beste metodo posible batzuk aurkitzea, egiten dutena alda dezaketela konturatzea, emaitza desberdinak lortzeko. Kontzientzia hartzea funtsezkoa izan zen.
Ekarpen sorta batekin amaitu genuen, eta maila pertsonalean, oso eroso sentitu nintzen eta eskerrak eman nizkion taldeari.
Eta orain zer?
Lantegian lantzen dugun guztia eguneroko bizitzan aplika daiteke. Gure denborak diseinatzeko, asmoa, praktika eta laguntza behar dira. Pertsona batzuek konpartitu zuten ez zirela inoiz beren helburuan edo egituran pentsatzen gelditu, eta harritu egin ziren horrekin zenbat irabaz zezaketen aurkitzean.
Elkarrekin arakatzen jarraituko dugu. Izan ere, denbora kudeatzen ikastea ez da agenda perfektua izatea, baizik eta garenetik eta izan nahi dugunetik hura bizitzen ikastea.
Data: 25/03/24
Egilea: Amaia Goyena
Bisitatu blogen atala artikulu gehiago irakurtzeko.
